Productie van fotovoltaïsche panelen in Europa: huidige situatie en vooruitzichten voor de sector

Tegenwoordig produceert Europa ongeveer 4,5 GWp aan fotovoltaïsche modules in de hele productieketen, terwijl het in 2022 meer dan 41 GWp heeft geïnstalleerd.

Dit verschil van 36,5 GWp spreekt boekdelen over onze afhankelijkheid van andere producerende landen, met name in Azië.

In een tijd waarin de behoefte aan energiesoevereiniteit duidelijk wordt, is dit niet een noodzakelijk kwaad dat helpt om het bewustzijn te vergroten?

Afgelopen december lanceerde de Europese Unie de oprichting van de Europese alliantie voor de PV-industrie (ESIA), met als belangrijkste missie het bevorderen van industriële initiatieven in de sector in heel Europa en het kanaliseren van EU-financiering naar deze initiatieven.

In termen van cijfers zijn de doelstellingen kolossaal: tegen 2025 (morgen) 30 GWp op Europese bodem produceren en zo 400.000 industriële banen creëren.

Over hetzelfde onderwerp valt niet te ontkennen dat de IRA (wet op de vermindering van de inflatie), dat afgelopen augustus in de Amerikaanse wetgeving is vastgelegd, heeft de dynamiek van de herindustrialisatie in Europa gekatalyseerd.

Een gebeurtenis die eind 2022 onopgemerkt bleef, illustreert ook het grote risico voor Europa als het niet in overeenstemming met deze IRA reageert.

Afgelopen december kondigde REC Solar, dat eerder een Europese subsidie had toegekend in het kader van de aanbesteding van het Europees Innovatiefonds voor de bouw van een gigafabriek voor fotovoltaïsche modules met heterojunctie in Frankrijk, aan dat het „zijn plannen zou opschorten vanwege verschillende veranderingen in de marktomstandigheden””.

En als we naar de Europese kaart van de industriële fotovoltaïsche sector kijken, zien we zowel de omvang van het werk dat moet worden gedaan als de vele redenen voor optimisme die dat biedt.

Als we de hele Europese Unie plus Noorwegen beschouwen, tellen we 1 fabrikant van polysilicium, 3 fabrikanten van ingots en wafels, fabrikanten van 4 cellen en 54 fabrikanten van fotovoltaïsche panelen (inkapseling).

Het bedrijf Wacker, de enige fabrikant van polysilicium op het oude continent, is een referentie in de sector. Het produceert 60.000 ton puur silicium, wat de stroomafwaartse productie van meer dan 20 GWp aan wafels/cellen mogelijk maakt.

Het probleem: bijna 80% van de productie wordt geëxporteerd naar het Aziatische continent, om daar te worden omgezet in PV-modules die vervolgens in Europa worden geïmporteerd.

Een belachelijke operatie waarvoor een overname door Europeanen en hun fabrikanten nodig is.

Ook het in kaart brengen van de actoren die verantwoordelijk zijn voor de volgende fase, de productie van ingots en wafels, vereist urgentie: er zijn nog maar drie operators over, waaronder twee in Noorwegen en één in Frankrijk, waar het historische Photowatt nog steeds over speciale ovens beschikt en de bijbehorende industriële processen beheerst.

Een knowhow die meer dan ooit moet worden behouden en bestendigd.

De vele initiatieven die de afgelopen maanden op het oude continent zijn ontstaan, zijn in dit opzicht essentieel en we moeten ze collectief steunen.

Hoe ambitieus projecten zoals die van het bedrijf Carbon bijvoorbeeld ook mogen lijken, ze zijn slechts een realistische weerspiegeling van wat we absoluut moeten bereiken.

In termen van fotovoltaïsche energie is durf, net als voor de hele energietransitie, niet langer een optie, maar een noodzaak!

Herinnering: