Fundamenten van windturbines: de basisprincipes herzien

Dit is een van de favoriete argumenten van tegenstanders van windenergieprojecten: de onomkeerbare impact van het „betonneren” van de grond. Geen geluk, er zijn antwoorden... „beton”!

Sinds 2011 Decreet nr. 0198 van het ministerie van Ecologie heeft de restauratie van windparken aan het einde van hun levensduur streng gereguleerd. Alles moet worden ontmanteld. De grond, waarin de funderingen zijn ondergebracht, moet worden uitgegraven tot een diepte van 30 cm tot 2 meter, afhankelijk van het uiteindelijke gebruik. In alle gevallen moet de oorspronkelijke grond worden vervangen door „land met vergelijkbare kenmerken”, wat ook geldt voor toegangswegen naar de windturbines.

Bovendien moet de financiering van deze operaties worden verstrekt door de eigenaar van het park voor een bedrag van 50.000 euro per windturbine.

Circulaire economie

Maar dat is nog niet alles! Het beton en staal van de funderingen worden volledig verwijderd, verwijderd of gerecycled. Deze operaties worden gedetailleerd beschreven in een recent artikel in het Journal de l'Environnement. Samuel Neuvy, ontwikkelingsmanager van de Quadran-groep (een hernieuwbare dochteronderneming van Direct Energie), legt uit welke deugdzame praktijken worden toegepast in het Goulien-windpark in Finistère, dat naar verwachting steeds wijdverspreider zal worden. Het volledig gebroken beton wordt gerecycled tot aggregaten, terwijl de metalen worden teruggewonnen door een schroothandelaar. Windenergieprojecten hebben niet gewacht tot de routekaart van de overheid onderdeel wordt van de circulaire economie.

Cyrille Arnoux, hoofdredactiemanager voor het web